🐜 ಇರುವೆಯ ಉಳಿತಾಯದ ಪಾಠ
ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಇರುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಹೆಸರು ಚಿನ್ನಿ.
ಚಿನ್ನಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿತ್ತು. ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತನ್ನ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಡತೆ ನಕ್ಕು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು,
“ಚಿನ್ನಿ, ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದಿನವೂ ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ! ಈಗ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಬಾ, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡು!”
ಮಿಡತೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತೆ ನಕ್ಕಿತು.
“ನಾಳೆಯ ಚಿಂತೆ ಇಂದೇಕೆ? ಇಂದು ಸಂತೋಷವಾಗಿರು!” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆಟವಾಡಲು ಹೊರಟಿತು.
ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಬೇಸಿಗೆ ಮುಗಿದು ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಹಾರ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು.
ಮಿಡತೆಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಆಹಾರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲತೊಡಗಿತು.
ಕೊನೆಗೆ ಅದು ಚಿನ್ನಿಯ ಗೂಡಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು,
“ಚಿನ್ನಿ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಗಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರ ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ಚಿನ್ನಿ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಿಡತೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿತು.
ಮಿಡತೆಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು.
“ಚಿನ್ನಿ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ. ಮುಂದೆ ಸಿಗುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದಿತು.
ಆ ದಿನದಿಂದ ಮಿಡತೆಯೂ ತನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿತು.
ಮಿಡತೆ ಆ ದಿನ ಚಿನ್ನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿತು.
ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿಲಿನ ದಿನಗಳು ಬಂದವು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಹಸಿರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡವು. ಹಣ್ಣುಗಳು, ಬೀಜಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಗತೊಡಗಿದವು.
ಈ ಬಾರಿ ಮಿಡತೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ದಿನವಿಡೀ ಆಟವಾಡಲಿಲ್ಲ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಕ್ಕ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟನ್ನು ತಿಂದು, ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಚಿನ್ನಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿತು,
“ಮಿಡತೆ, ಇಂದು ಆಟಕ್ಕೆ ಬರಲ್ವಾ?”
ಮಿಡತೆ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು,
“ಬರುತ್ತೇನೆ ಚಿನ್ನಿ! ಆದರೆ ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ನಾಳೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?”
ಚಿನ್ನಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಲೆಯಾಡಿಸಿತು.
ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು. ಹಲವಾರು ಮರಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು.
ಈ ಬಾರಿ ಮಿಡತೆ ಹೆದರಲಿಲ್ಲ.
ಅದರ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿತ್ತು.
“ಚಿನ್ನಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಿಜ. ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನನಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿತು.
ಆ ದಿನ ಮಿಡತೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿತು:
“ನಾವು ಸಂಪಾದಿಸುವುದಾಗಲಿ, ಪಡೆಯುವುದಾಗಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಬಿಡಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.”
ಚಿನ್ನಿ ಹೇಳಿತು,
“ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಜಾಣತನ!”
ಆ ದಿನದಿಂದ ಕಾಡಿನ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಉಳಿತಾಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕಲಿತವು.
ಅವು ಆಹಾರವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕದ್ದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.
ಹೀಗೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಇರುವೆಯ ಸರಳ ಅಭ್ಯಾಸವು ಇಡೀ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವಾಯಿತು.
ಕಥೆಯ ನೀತಿ
“ಇಂದು ಸಿಕ್ಕ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣ; ಆದರೆ ನಾಳೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಮರೆಯಬಾರದು.”
🐜 ಸಣ್ಣ ಉಳಿತಾಯ — ದೊಡ್ಡ ಸಹಾಯ!
ಇದು ಸಿಕ್ಕದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಖರ್ಚು ಮಾಡದೆ, ನಾಳೆಯ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ.
No comments:
Post a Comment