ಒ೦ದು ಮಗು ೨ ವರುಶದ ಮೇಲೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಸ೦ಗತಿಯು ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಹೊಸದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯ ದಿ೦ದ ನೋಡುತ್ತದೆ... ಇದು ಏನು ಅದು ಏನು ಎ೦ದು ಕೇಳುತ್ತದೆ.. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ತಾಳ್ಮೆ ಯಿ೦ದ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ.. ನಿಜ ಮಗುವಿನ ಜ್ನಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಕಾರಿ ಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅವರು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ
ಮಾತ್ರ ಮಗುವಿನ ಬೌಧಿಕ ಬೆಳವನಿಗೆ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗು ಮಾನಸಿಕ ವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ನಿಜ. ಮಗುವನ್ನು ನದೆಸಿಕೊ೦ಡು ಹೊಗುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಅದೊ೦ದು ಸವಾಲು.
ತಿ೦ಡಿ-ಊಟ ಮಾಡಿಸುವಾಗ, ಸ್ನಾನ ಮಾದಿಸುವಾಗ, ನಿದ್ರೆ ಮಾದಿಸುವಾಗ ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲು ಹಟ ಮಾಡುವುದು ಅವರ ವಾಡಿಕೆ.
ಆಗ ಅಜ್ಜಿಯೋ, ಅಮ್ಮನೋ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಮನಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮ ದಾರಿಗೆ ತರಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ.
ತಮಾಷೆ ಎ೦ದರೆ ರಾತ್ರಿ ಆದದ್ದು ಅರಿವಿರದೆ ಆಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುತ್ತವೆ, ಆಗ ನಾವೇ ರಾತ್ರಿ ಆಯಿತು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು, ನಾಳೆಆಡುವ೦ತೆ ಎ೦ದು ಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಮಲಗಿಸಬೇಕು.
"ಚ೦ದಮಾಮ ಕತೆಗಳು", "ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥಾ" ದಿನಕ್ಕೊ೦ದು ಕತೆಗಳು, ಹುಟ್ಟಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೇ ಈ ಮಕ್ಕಳಿ೦ದ...
ಹಾಗೆ ನಾನು ಕತೆ ಬರೆದು ಕಲ್ಪನೆಯ ಕತೆಗೆ ಜೀವ ನೀಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ.
ನನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆ೦ದರೆ ಪ್ರೀತಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿ ಕತೆ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ..
ಹಾಗೆ ಅವು ಮರೆತು ಹೋಗಬಾರದೆ೦ದು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಆಗಿರುತ್ತೆ..
2.
ಆಲಸ್ಯದ ರಾಜ ಮತ್ತು ಚುರುಕಿನ ರೈತ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು. ಆ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನ ಹೆಸರು ವೀರೇಂದ್ರ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಆಲಸ್ಯದವನಾಗಿದ್ದ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದರೂ ರಾಜ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೇವಕರು ಹಲವು ಬಾರಿ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ ನಂತರವೂ,
“ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಲಿ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.
ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗಲೂ,
“ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಡಿ,”
“ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ,”
ಎಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಸೇವಕರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗೆ ಕೇಳಿದ,
“ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಜನರು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಅವರ ಜೀವನದ ರಹಸ್ಯವೇನು?”
ಮಂತ್ರಿಯು ನಗುತ್ತಾ,
“ಮಹಾರಾಜ, ನಮ್ಮ ರೈತರು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆವರೆಗೆ ಪರಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದಲೇ ರಾಜ್ಯ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ,” ಎಂದನು.
ರಾಜನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.
“ಒಬ್ಬ ರೈತನನ್ನು ಕರೆಸಿ. ಅವನ ಪರಿಶ್ರಮದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು,” ಎಂದನು.
ಮರುದಿನ ರಾಮಣ್ಣ ಎಂಬ ಚುರುಕಿನ ರೈತ ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಬಂದ.
ರಾಜನು ಕೇಳಿದ,
“ನೀನು ಪ್ರತಿದಿನ ಎಷ್ಟು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀಯ?”
ರಾಮಣ್ಣ ನಗುತ್ತಾ,
“ಮಹಾರಾಜ, ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ನನ್ನ ದಿನ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಲ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.
ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ,
“ನಿನಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬೇಸರವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
“ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ ಮಹಾರಾಜ. ಆದರೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದರೆ ನಾಳೆಯ ಕೆಲಸ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇಂದೇ ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದ ರಾಮಣ್ಣ.
ರಾಜನಿಗೆ ಆ ಮಾತು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಸಂದೇಹವಿತ್ತು.
“ನಿನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
ರಾಮಣ್ಣ,
“ಮಹಾರಾಜ, ಒಂದು ಬೀಜವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಮರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನ ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಶ್ರಮ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದನು.
ರಾಜನಿಗೆ ಆ ಮಾತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟಿತು.
ಅವನು ಆ ದಿನದಿಂದ ತನ್ನ ಆಲಸ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ರಾಜ ಎದ್ದು ಅರಮನೆಯ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದ. ಮೊದಲಿಗೆ ಒಂದು ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕಿದ. ನಂತರ ತನ್ನ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದ.
ಸೇವಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಒಬ್ಬರ ಮುಖವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದರು.
“ಇದೇನು? ನಮ್ಮ ರಾಜನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!” ಎಂದು ಅವರು ಗುಸುಗುಸು ಮಾತನಾಡಿದರು.
ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ,
“ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಚಿಕ್ಕತನವಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ,” ಎಂದನು.
ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು. ರಾಜನ ಜೀವನವೇ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ರೈತರ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ರಾಜನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಜನರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ರಾಮಣ್ಣನನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿ,
“ನೀನು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ್ದೀಯ. ಸಂಪತ್ತು, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಪರಿಶ್ರಮವೇ ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ,” ಎಂದನು.
ರಾಮಣ್ಣ ಕೈಮುಗಿದು,
“ಮಹಾರಾಜ, ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗಲೇ ಅದರ ಸಿಹಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದನು.
ಆ ದಿನದಿಂದ ವೀರೇಂದ್ರ ರಾಜನು ‘ಆಲಸ್ಯದ ರಾಜ’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ‘ಪರಿಶ್ರಮಿ ರಾಜ’ ಎಂದು ಜನರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾದ.
ನೀತಿ:
ಆಲಸ್ಯ ನಮ್ಮ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪರಿಶ್ರಮ, ಸಮಯಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಚುರುಕುತನದಿಂದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.
No comments:
Post a Comment