ಯಾರಿಗೂ ಕೇಡು ಬಯಸ ಬಾರದು (ಕತೆ-೦೫)

         

   ಒ೦ದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮತಿ ಪುಟ್ಟ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಳು. ಹಸುಗಳು, ನಾಯಿ, ಬೆಕ್ಕು ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಕೃಷಿಯೇ ಅವಳ ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿತ್ತು.

ಚಿ೦ಕು ಮಿ೦ಕು ಎ೦ಬ ಎರಡು ಬೆಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚಿ೦ಕು ಸುಮತಿಗೆ ತು೦ಬಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೊರಗಿನಿ೦ದ ಇಲಿಯಾಗಲಿ, ಕೀಟಗಳು, ಹುಳುಗಳನ್ನೂ ಬರಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಇದರಿ೦ದ ಸುಮತಿಯ ಮುದ್ದಿನ ಬೆಕ್ಕು. ಚಿ೦ಕುವಿಗೆ ದಿನವೂ ಹಾಳು, ಅನ್ನ ಹಾಕಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೊ೦ದು ಬೆಕ್ಕು ಮೈಗಳ್ಳರ೦ತೆ ಯಾವಾಗಲು ಒಲೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಮಲಗಿ ದಿನ ಕಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಚಿ೦ಕುವಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಯಾದ ಮಿನ್ಕು, ನೆರೆಮನೆಯ ನಾಯಿ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊ೦ಡೀತು. ಹೇಗಾದರು ಮಾಡಿ ಆ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿ ಸಾಹಿಸಲು ಹೇಳಿತು. "ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಚಿ೦ಕು ಮನೆಯಿ೦ದ ಹೊರ ಬರುತ್ತದೆ. ಸುಮತಿ ಅಮ್ಮ ಹಾಲು ಕರೆಯಲು ಹೋಗುವಾಗ ಜೊತೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ನೀನು ಆಗ ಅದರ ಮೇಲೆರಗಿ ಕಚ್ಚಿ ಸಾಯಿಸು" ಎ೦ದಿತು.ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಚಿ೦ಕು ಬೇಗ ಏಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೊರಗಡೆ ಏನಾಯಿತು ಎ೦ದು ಕುಕೂಹಲದಿ೦ದ ಬೆಗನೆ ಎದ್ದ ಮಿನ್ಕು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿತು.

            ಹೊರಗಡೆಯಿ೦ದ ಹೊ೦ಚುಹಾಕಿ ಕೂತಿದ್ದ ನಾಯಿಯು ಇದನ್ನೆ "ಮಿ೦ಕು" ಎ೦ದು ತಿಳಿದು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಸಾಯಿಸಿತು.. ಏನು ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗದೆ ಇದ್ದ ಕಾರನ ಮಿ೦ಕುವೇ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದು ಕೊ೦ಡಿತು. ನಾವು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೇಡು ಬಯಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗುತ್ತದೆ.

2.

ಅಜ್ಜಿಯ ಹಳೆಯ ಗಡಿಯಾರ

ಅನಯ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಸ್ತುಗಳೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಹೊಸ ಆಟಿಕೆ, ಹೊಸ ಶೂ, ಹೊಸ ಬ್ಯಾಗ್, ಹೊಸ ಮೊಬೈಲ್—ಏನಾದರೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಂಡರೆ ಸಾಕು, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಅವನಿಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಜ್ಜಿ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಂದನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

“ಅಜ್ಜಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ?” ಎಂದು ಅನಯ್ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದ.

ಅಜ್ಜಿ ನಗುತ್ತಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದರು. ಅದರೊಳಗೆ ಹಳೆಯ ಪತ್ರಗಳು, ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳೆಯ ಗಡಿಯಾರವಿತ್ತು.

ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲಿನ ಗಾಜಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಗೆರೆಗಳಿದ್ದವು. ಪಟ್ಟಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಿದುಹೋಗಿತ್ತು.

ಅನಯ್ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ,

“ಅಯ್ಯೋ ಅಜ್ಜಿ! ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಏಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ? ಹೊಸ ಗಡಿಯಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಲ್ಲ!” ಎಂದ.

ಅಜ್ಜಿ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡರು.

“ಇದು ಕೇವಲ ಗಡಿಯಾರವಲ್ಲ ಅನಯ್. ಇದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಒಂದು ಸುಂದರ ನೆನಪು,” ಎಂದರು.

ಅನಯ್‌ಗೆ ಕುತೂಹಲವಾಯಿತು.

“ಯಾವ ನೆನಪು ಅಜ್ಜಿ?”

ಅಜ್ಜಿ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

“ನಾನು ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನವಳಾಗಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ತಂದೆ ಈ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದ ದಿನ ಅವರು ಇದನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದರು.”

ಅನಯ್ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದ,

“ಅಂದರೆ ಇದು ತಾತ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾ?”

“ಹೌದು. ಆಗ ಇದು ತುಂಬಾ ದುಬಾರಿ ಗಡಿಯಾರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೈಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಮೊದಲ ಉಡುಗೊರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ಇದು ಅಮೂಲ್ಯ.”

ಅಜ್ಜಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.

“ನಾನು ಮದುವೆಯಾದಾಗಲೂ ಈ ಗಡಿಯಾರ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಇದು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ದಿನವೂ ಇದನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೆ.”

ಅನಯ್ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಳೆಯದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರ ಈಗ ಅವನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

“ಅಜ್ಜಿ, ಇದು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿದೆಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

“ಹೌದು. ಇದರ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಸಮಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಇದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ,” ಎಂದರು ಅಜ್ಜಿ.

ಮರುದಿನ ಅನಯ್‌ನ ಅಮ್ಮ ಅವನ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ಹಲವು ಹಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಲು ಹೊರಟಿದ್ದ.

ಅಜ್ಜಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ,

“ಅನಯ್, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ನಿನಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ನೆನಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ಮೊದಲು ಯೋಚಿಸು,” ಎಂದರು.

ಅನಯ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ. ಅದು ಅವನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದ ಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು.

“ಇದನ್ನು ನಾನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಣ್ಣ ಪದಕ ನೆನಪಾಯಿತು.

“ಇದನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.”

ಆ ದಿನ ಅನಯ್ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ.

ಎಲ್ಲಾ ಹಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳೂ ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ. ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ನಗು, ಕಣ್ಣೀರು, ಪ್ರೀತಿ, ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ನೆನಪುಗಳು ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅನಯ್ ಅಜ್ಜಿಯ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗಡಿಯಾರ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುವ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದ. ಅದನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ, ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.

ಅಜ್ಜಿ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತು.

“ನನ್ನ ಗಡಿಯಾರಕ್ಕಿಂತ ನಿನ್ನ ಈ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಮೂಲ್ಯ,” ಎಂದರು.

ಅನಯ್ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು,

“ಅಜ್ಜಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಅವು ಹಳೆಯವು ಎಂದು ಎಸೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

ಅಜ್ಜಿ ನಗುತ್ತಾ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರಿದರು.

ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಟಿಕ್... ಟಿಕ್... ಎಂದು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆದರೆ ಆ ದಿನದಿಂದ ಅನಯ್‌ಗೆ ಅದರ ಶಬ್ದ ಕೇವಲ ಸಮಯದ ಶಬ್ದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕುಟುಂಬದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ನೆನಪುಗಳ ಶಬ್ದವಾಗಿತ್ತು.

ನೀತಿ:

ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಅವುಗಳ ಹೊಸತನದಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಹಣದಿಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಮೂಲ್ಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.