ಮಕ್ಕಳ ನೀತಿ ಕಥೆ ಸೊಕ್ಕಿನ ಕೋಕಿಲ

ಮಕ್ಕಳ ಕಥೆ: ೯ ಸೊಕ್ಕಿನ ಕೋಕಿಲಾ

ಮಾವಿನ ಮರದಲಿ ಜೋಡಿ ಗಿಳಿಗಳು ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ವಸಂತ ಮಾಸ. ಮಾವಿನ ಎಲೆ ಚಿಗುರುವ ಸಮಯ. ಅದರ ಸವಿಯ ಸವಿಯುತ ಕೋಗಿಲೆ ಹಾಡು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಳಿಲುಗಳು ರೆಂಬೆಯಿಂದ ರೆಂಬೆಗೆ ಓಡಾಡುತ್ತ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಮರಕುಟಿಕವು ಮರವನ್ನು ಕುಟುಕುತ್ತ ಹುಳುಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಕೋಗಿಲೆಯು "ಎಲೈ ಮರಕುಟಿಕವೇ... ಸಾಕು ಮಾಡು ನಿನ್ನ ಕಿರಿಕಿರಿ. ನನ್ನ ಸುಮಧುರ ಹಾಡಿಗೆ ತಡೆಯಾಗಬೇಡ..." ಎಂದಿತು. ಆಗ ಮರಕುಟಿಕವು ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಕೆಂಪಿರುವೆಗಳು ಸಾಲುಸಾಲಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಝುಳುಝುಳು ಹರಿಯುವ ಸಣ್ಣನದಿಯು ಸಂಗೀತ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಜೋಡಿಗಿಳಿಗಳು ಕುಳಿತು ಏನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಹಾಡಲು ಮತ್ತೆ ತಡೆಯಾಯಿತು. ಆಗ ಕೋಗಿಲೆಯು "ಹೋಯ್ ಜೋಡಿ ಗಿಳಿಗಳೇ.. ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬೇರೇಡೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.. ನನಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಹಾಡಬೇಕಿದೆ" ಎಂದಿತು. ಆಗ ಗಿಳಿಗಳು ಇದರ ಮಾತು ಕೇಳಿ "ಗೊಳ್..!!" ಎಂದು ನಕ್ಕವು. ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಅವಮಾನವಾಯಿತು. ಸಹ್ಯ ಎನಿಸದೇ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು.

ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರೆಲೆಯ ತಿನ್ನಲು ಅದೇ ಕೋಗಿಲೆಯು ಆಗಮನವಾಯಿತು‌. ಆದರೆ ಮರವೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ. ಆಗ ಗಿಳಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೋಗಿಲೆಗೂ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಎಲೆಗಳ ತಿಂದು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕುಹೂ...ಕುಹೂ.. ದನಿಯು ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ತಾಗಿತು. ಆದರೆ, ಅದರ ದನಿಯು ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸರ್ಪಕ್ಕೆ ಕರ್ಕಶವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬಹಳ ಕೋಪಬಂತು. ತನ್ನ ನಿದಿರೆಗೆ ಭಂಗ ತರುವ ಕೋಗಿಲೆಯ ಹಿಡಿದು ಸಾಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಸರಸರನೆ ಮರವೇರಿತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸದ ಕೋಗಿಲೆಯು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಇನ್ನೇನು ಸನಿಹ ಬರಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜೋಡಿ ಗಿಳಿಗಳು ಅದೇ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಕುಳಿತವು. ಗಿಜಿಗಿಜಿ ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ಹಾವಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು‌. ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದೆನಿಸಿ ಹಾವು ವಾಪಾಸ್ಸಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಹಾವನ್ನು ನೋಡಿ ಎದೆ ದಸಕ್ ಎಂದಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ಗಿಳಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.

ನೀತಿ: ‌ನೋಡಿದಿರಾ ಮಕ್ಕಳೇ‌. ನಮಗೆ ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದೆ ,ನಾನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಜಂಬ ಪಡಬಾರದು.ಅಹಂಕಾರ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.

.

.

2.

ಅಜ್ಞಾತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರು

ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಆರವ್ ಎಂಬ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ತುಂಬಾ ಸರಳ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದರೆ ತನ್ನಿಂದಾದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆರವ್ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ದಿನ ಬಿಸಿಲು ತುಂಬಾ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರಗಳೂ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಒಣಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತ ವೃದ್ಧ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಆರವ್ ಗಮನಿಸಿದ.

ವೃದ್ಧರು ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಚೀಲವಿತ್ತು. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆರವ್ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ,

“ತಾತ, ನಿಮಗೆ ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

ವೃದ್ಧರು ನಿಧಾನವಾಗಿ,

“ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಸಿಕ್ಕರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ತುಂಬಾ ದೂರ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದರು.

ಆರವ್ ತಕ್ಷಣ ಮನೆಗೆ ಓಡಿದ.

ಅವನ ತಾಯಿ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

“ಅಮ್ಮ, ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರು ಕೊಡಿ. ಹೊರಗೆ ಒಬ್ಬ ತಾತನಿಗೆ ತುಂಬಾ ದಾಹವಾಗಿದೆ,” ಎಂದ.

ತಾಯಿ ನೀರಿನ ಗ್ಲಾಸ್ ಕೊಟ್ಟರು.

ಆರವ್ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವೃದ್ಧರ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದು,

“ತಾತ, ನೀರು ಕುಡಿಯಿರಿ,” ಎಂದ.

ವೃದ್ಧರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದರು.

ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಮೂಡಿತು.

“ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದ, ಮಗನೇ. ದೇವರು ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡಲಿ,” ಎಂದರು.

ಆರವ್ ನಗುತ್ತಾ,

“ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ತಾತ. ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯ ಅಷ್ಟೇ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟ.

ಅವನಿಗೆ ಆ ಘಟನೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮುಗಿದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.

ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು.

ಒಂದು ದಿನ ಆರವ್‌ನ ತಂದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ ಬಂದರು. ಅವರು ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲೀಕರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ಹೊರಟರು.

ಅದೇ ಸಂಜೆ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ಆರವ್‌ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.

ಆರವ್ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ.

“ನೀವು ಯಾರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

ಅವರು ನಗುತ್ತಾ,

“ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೃದ್ಧರನ್ನು ನೆನಪಿದೆಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಆರವ್ ತಕ್ಷಣ,

“ಹೌದು! ಅವರಿಗೆ ನಾನು ನೀರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ,” ಎಂದ.

ಅಧಿಕಾರಿ ಹೇಳಿದರು,

“ಅವರು ನನ್ನ ತಂದೆ. ಆ ದಿನ ಅವರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ತುಂಬಾ ದೂರ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ನೀನು ಅವರಿಗೆ ನೀರು ಕೊಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತು ಅವರು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ.”

ಆರವ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟ.

ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅಧಿಕಾರಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು,

“ನನ್ನ ತಂದೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ‘ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸು ಇದೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ನಿನ್ನ ಸಹಾಯವನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.”

ಆರವ್ ನಗುತ್ತಾ,

“ನಾನು ಏನೂ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ದಾಹವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ನೀರು ಕೊಟ್ಟೆ ಅಷ್ಟೇ,” ಎಂದ.

ಅಧಿಕಾರಿ ಹೇಳಿದರು,

“ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಾಣುವ ಸಹಾಯವೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತದೆ.”

ಆ ಮಾತು ಆರವ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿತು.

ಆ ದಿನದಿಂದ ಅವನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರನ್ನು ನೋಡತೊಡಗಿದ. ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಮರೆತ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನೀರು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ಹೊಸ ಅಭ್ಯಾಸ ಶುರುವಾಯಿತು.

“ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮಿಂದಾದಷ್ಟು ಮಾಡೋಣ.”

ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಸಣ್ಣ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ, ಇಡೀ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿತ್ತು.

ನೀತಿ:

ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರು, ಒಂದು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತು ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡಿ.

ಕಥೆಗಾರ್ತಿ : ಸಿಂಧು ಭಾರ್ಗವ್. ಬೆಂಗಳೂರು ೨೧